Vernieuwde Alfa Romeo Tonale PHEV is een fijne SUV

Niet te versmaden in het juiste jasje.

We geven toe dat we nieuwsgierig waren naar de vernieuwde Alfa Romeo Tonale. Reden? Alfa Romeo zou de C-UV hebben aangepast met onder andere een iets bredere spoorbreedte (1 cm!). Er is dus serieus naar de auto gekeken. We weten dat de Tonale een overgangsmodel is (bedacht ten tijde dat FCA samenging met PSA) en dat je dat goed kunt merken eigenlijk. De eerste generatie, die ooit werd aangekondigd middels een prachtig concept, was als MHEV nooit heel spannend om te rijden en als PHEV al wel een stuk beter. In Nederland kun je nu alleen nog voor die laatste kiezen wat we eigenlijk een prima idee vinden. De 1.3 plug-in hybride Q4 heeft een heel andere rijdynamiek en is duidelijk twee klassen beter dan de 1.5 milde hybride die we 3 jaar geleden reden. Ook vinden we de facelift eigenlijk mooier. De Tonale heeft nu namelijk meer body dankzij een iets aangepast front. De eerste indruk bij het zien van onze testwagen is positief want in het werkelijk prachtige flessengroen ‘Verde Monza’ (dat heel erg verschillend kan ogen afhankelijk van hoe fel de zon schijnt) gecombineerd met 20 inch ‘Fori’ velgen is ie een ware eyecatcher. Zeer chique combi!

Mooi en prima voor langere afstanden.

Chique is misschien ook wel het mooiste qua keuze bij een Tonale. De auto is ondanks z’n straffe vering namelijk qua stuurwerk niet echt sportief te noemen. Dat vonden op de vorige editie al en is helaas nog steeds zo. Het is trouwens een prima reiswagen (we reden helemaal naar Denmarken) met een goede wegligging en fijne stoelen. Maar strak en communicatief sturen? Nee.. Laat dat nou heel bepalend zijn en Alfa’s USP normaal gesproken. Het probleem is dat je deze auto rijdt tussen de magnifiek sturende Stelvio en de voor z’n klasse echt wel strak rijdende Junior in. Je verwacht te merken dat het familie is qua bochtenwerk… Maar de Tonale lijkt eerder een neef dan een broer van eerder genoemden. Toch ligt de PHEV ligt dus wel goed op de weg qua gewichtsverdeling en is prettig qua tractie dankzij de adaptieve Q4 aandrijving. Deze gestekkerde ‘Biscione’ is rap en levendig en ligt solide op de weg. De Tonale heeft dus ook qua rijden voldoende te bieden in deze klasse. Er zullen Beierse concurrenten zijn in dit segment die minder sportief aanvoelen. Toch vinden we de Tonale al met al zeker wel Alfa-waardig. Al was het omdat hij een verademing is om te zien in een segment waar bijna al het andere ontiegelijk saai is. Dat hebben we al vaker gezegd. Je merkt trouwens in niets dat ie 10 pk minder heeft in verband met strengere uitstooteisen.

Hij kan nog even mee.

Een fijne update voor een meer dan prima gezinsauto. De Tonale mag nog even mee tot eind volgend jaar verwachten we. We hebben al wel het gevoel dat ze in Italië al een beetje afscheid hebben genomen van dit model. Dat Alfa Romeo al een opvolger voor de Tonale heeft aangekondigd eind vorige maand zegt immers genoeg. Deze komt op STLA Medium platform te staan en zal als hybride en EV op de markt komen. De Alfa Romeo Tonale Plug-in Hybrid Q4 PHEV start bij €46.700 en zoals wij die reden betaal je minimaal 55 mille.

Deel dit artikel:

3 gedachten over “Vernieuwde Alfa Romeo Tonale PHEV is een fijne SUV

  • 6 juni 2026 om 20:32
    Permalink

    Kan niet iemand bij Alfa Romeo de vering en schokdempers aanpassen? Het kan niet moeilijk zijn.
    Mooie kleur ‘Verde Monza’ SVP combineren met een bruin en zwart interieur, net als de 33 Stradale. En ook die 33-velgen terug op de Tonale. Alfa Romeo moet willen. Stop met rommelen.

    Beantwoorden
  • 8 juni 2026 om 15:01
    Permalink

    Vering en schokdempers zijn niet het grootse probleem. De gehele stuurinrichting en geometrie staan scherp en vooral communicatief stuurgedrag in de weg. Dat is niet maar zo aan te passen om het Alfawaardif te laten zijn. Het is niets meer (ook niet perse minder) dan “oud” Jeep onderstel. Kijk maar eens naar de km77 filmpjes, daar gaat ie compleet alfa onwaardig langs de pionnen. De Carabinieri is/was ook niet blij met de omvallende Tonales, wellicht wat ongenuanceerd en gedramatiseerd door de betrokkenen, maar er zat zeker een kern van waarheid in die kritiek.

    Nu moet je je wel afvragen of de Tonale met scherper sturen wél een succes was geworden. Dat waag ik sterk te betwijfelen. De concept was wel mooi, maar de productie versie zo zo, beetje het Brera effect. … Dan is en blijft het een SUV achtige en geen hot hatch. Maar de Seat / Cupra doet het op veel vlakken veel beter.

    En je moet zeker bij Alfa toch echt veel breder kijken dan alleen het product. Hoe is de promotie, distributie en serviceverlening, het imago….een blijvend issue. Met andere woorden hoe goed doen de importeurs en de dealers het? Na al die wisselingen en aanhoudende vooroordelen die soms pijnlijk worden bevestigd…De Tonale zat ook weer lekker in z’n momentum ten tijde van de (ja uitgestelde) introductie, midden in het vacuüm van de aanstaande fusie. De continuïteit is ook op dat vlak vakkundig om zeep geholpen.

    De oude garde aan dealers zijn verworden tot de specialisten van het oudere Alfa. Bij veel ( nee echt niet alle) van de nieuwe generatie dealers heb je met je Fiat/FCA gerelateerde en oudere modellen gewoon helemaal niks te zoeken. Als je BMW en Audi rijders wilde verleiden om over te stappen naar destijds de nieuw Giulia en Stelvio, voldoet het product wellicht maar de dealerorganisatie (ook letterlijk) sloot in heel veel gevallen gewoon niet aan bij de wensen verwachtingen van die klantengroep en het o zo graag “premium” willen zijn…

    Er is een Alfa van vóór en van na de overname door Fiat en ook een Alfa van vóór en van na de fusie die tot Stellantis leidde. Elk met eigen hoogte- en dieptepunten, andere en uitdagende marktomstandigheden, nieuwe liefhebbers, afhakende liefhebbers, twijfelende liefhebbers, terugkomende liefhebbers en hondstrouwe liefhebbers….(ben ik er één van😉) Een Junior Veloce EV zie ik me wel in rijden, maar de Tonale heeft me nooit echt weten te boeien.

    Beantwoorden
  • 8 juni 2026 om 16:19
    Permalink

    Het beperkte budget om van een Jeep een Alfa te maken is hier een beetje het probleem. De grotere spoorbreedte helpt, maar de rare overhangen en de te hoge en smalle koets kun je niet verhullen. Ondanks best aardige design-details blijft het totaalplaatje niet kloppen. En helaas rijdt ‘ie ook niet als een Alfa. Tsja, dan maak je het jezelf als fabrikant wel heel moeilijk hoor. En dat hoeft niet. Een Mito was een veel leukere Punto, een Giulietta een veel betere Bravo. Maar de Tonale, dat is van alles net niks. En dat is jammer, want we zouden hem eigenlijk moeten koesteren als laatste niet STLA-Alfa.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.