Korte indruk Maserati GT2 Stradale ter ere van de drietand
100 jaar ‘Tridente’.
Het is al 12 jaar geleden dat Maserati haar eeuwfeest vierde, maar het is dit jaar dat Maserati’s wereldberoemde symbool, de drietand, 100 jaar bestaat. Dat leek ons een goed moment om het huidige topmodel van het merk, de GT Stradale, eens van dichtbij te bekijken. Dat kon bij Van Mossel in Breda. We zijn de dealer dan ook eeuwig dankbaar dat onze gelegenheidsverslaggever ter plaatse (die zelf een laatste generatie GranTurismo bezit) de GT Stradale even mocht bekijken en uiteraard besturen.
Is het wel een echte straatracer?
We hebben weleens een Ferrari gereden (understatement). Dat men in Maranello (op een onooglijk elektrisch voertuig na) vooral fantastische supercars maakt weet de hele wereld. Zij zijn de benchmark. Bij het naderen van deze Maserati GT Stradale beseffen we dan ook twee dingen; Ten eerste dat Maserati een rijkere racehistorie heeft dan het merk met het steigerende paardje en ten tweede dat het ondanks dat nog maar zelden raspaarden maakt die circuitwaardig zijn. We dachten dus vooral; Hopelijk kan het zich meten met het beste, want dat verdient dit geweldige merk.
Explosief en wendbaar.
De evolutie van de Dallara Monocoque basis in koolstofvezel, gecombineerd met de magnifieke Nettuno V6 met biturbo (640 pk, 720 Nm koppel), zorgen er onder ander voor dat dit echt een volwaardige racer is van het hoogste niveau. Het gewenste vermogen is er altijd en de wegligging is optimaal. Je hoort het blok met turbo’s achter je lekker brommen, fluiten sissen, wat bijdraagt aan een heerlijke rijsensatie. Hooguit het rem- en stuurgevoel helpen je herinneren dat dit een straatlegale versie is en had op papier een tikkie scherper gekund. De auto weegt door de sterke doch lichte structuur van koolstofvezel slecht 1365 kg. De weg die ooit werd ingezet voor de Alfa Romeo 4C, blijkt een ideale basis te zijn voor de ultieme auto met middenmotor. In de neus is ie wat licht natuurlijk, dus je hebt wat minder tractie op de voorwielen waar je in de bochten wel wat rekening mee houdt.
Ook rustig goed te rijden, maar het instant vermogen blijft verleiden.
De comfortstand is prima. Minder luid dan een Alfa 4C met 1750 en dus prima te rijden voor dagelijks gebruik. We kennen de V6 natuurlijk al uit de Giulia en de GranTurismo. En hoewel laten we zeggen een Alfa Romeo Giulia GTAm gevoelsmatig directer en exacter over een bochtige baan te sturen lijkt, is het toch de GT2 Stradale waarin de acceleratie de meeste indruk maakt (0-100 in 2,8 seconden), ook in de tussensprintjes. Hij kleeft in een sprint werkelijk aan de weg met een neerwaartse druk tot 500 kg bij hoge snelheden (top van 324 km/u). De drietand is op dit model scherper dan ooit en dus spreken we echt van een Maserati supercar uit Modena die absoluut niet teleurstelt. Een meer dan waardige Stradale volgens een goede traditie.
