Home » Columns , FCA

Na Marchionne de zondvloed of zonneschijn?

9 juli 2013 22:33 11 reacties

Marchionne1

Het is twee voor twaalf. Italië snakt meer dan ooit naar economische adem, in een wereld die dit grote industriële land maar amper lijkt bij te kunnen benen. Bovendien moet het al jaren nagenoeg zonder een belangrijke levensader verder, namelijk die van een sterk groeiende auto- en staalindustrie. Wat dat betreft is Fiat samen met kapitein Marchionne aan een totale catastrofe ontsnapt. Al jaren schrijven we bij AutoEdizione over de wijze waarop de nagenoeg failliete kolos die ooit Europa’s grootste was, in 2004 voor de poorten van de hel is weggesleept. Vandaag staat de oude Italiaanse autofabriek opnieuw met beide benen op de grond in Detroit (en Betim) en weten we dat de economische klap die de wereld in 2008 trof, fataal zou zijn geweest voor het destijds van Italië afhankelijke Fiat. We zien een volledig nieuw bedrijf, dat onder toezicht van het strategische oog van puinruimer Marchionne, aan beide zijden van de oceaan zelfredzaam is geworden. Wat de man in donkere trui tot 2009 alleen met Fiat deed, deed hij vervolgens ook met Chrysler en daarmee is een nieuwe op zichzelf staande eigentijdse onderneming ontstaan, dat meer vanuit de lucht lijkt te worden aangestuurd, dan vanuit een gebouw 0f bepaalde plek. Marchionne zit dan ook letterlijk meer in het vliegtuig dan op kantoor.

Marchionne2

Wat misschien nog wel veel belangrijker is om te beseffen, is dat de Italiaanse autofabriek en daarmee een onmisbaar deel van de Italiaanse arbeidsmarkt, nu dankzij een naderende volledige overname van Chrysler door Lingotto, een reële kans op herstel heeft, mits de oude verlammende krachten die je in dit land te pas en te onpas in werking ziet treden, geen fatale barrière worden. De tijd van sterk politiek beïnvloede fabrieksdirecteuren ligt inmiddels ver achter ons, maar niet iedere politieke- of ideologische vakbeweging in het verstokte land, lijkt dat te willen erkennen. Er klinkt nog veel twintigste-eeuwse retoriek, dat blind lijkt te zijn voor de nieuwe realiteit die door Fiat en de wereldeconomie is neergezet. Ondanks een duidelijke economische noodzaak, wordt er door critici van Fiat SpA vooral gekeken naar het gebrek aan verbetering en productiviteit, in plaats van de rol van de producent en de daarbij behorende vrijheden. Sergio Marchionne weet dat als geen ander en wil zijn vingers er niet langer aan branden. In tegenstelling tot voorgaande jaren, besluit de CEO nog enkel zijn vragende blik richting de politieke eindverantwoordelijken te richten en wijst hij daarbij af en toe op zijn horloge. Het gebrek aan werk kan namelijk vooral opgelost worden door een beter ondernemingsklimaat. Intussen bedenkt de firma een nieuwe rol voor zijn Italiaanse fabrieken. Het relatieve voordeel in deze crisis is misschien wel dat de tijdsdruk inmiddels meer bij de Italiaanse staat is komen te liggen, in plaats van bij de autoproducent die al jaren geleden het roer heeft omgegooid.

mirafiori

Zodra Marchionne zijn nieuwe onderneming z’n definitieve vorm heeft gekregen, is de kans groot dat de firma zonder hem verder zal gaan. Wellicht in 2015 of 2016. Vriend en vijand durft niet met zekerheid te zeggen hoe Fiat en Italië er dan voorstaan. Sommigen vrezen dagelijks een definitief vertrek van Lingotto uit het thuisland, maar er is productiematig en geschiedkundig gezien, simpelweg te veel waar de autofabrikant niet zonder kan. Dat werd vooral bewezen toen Fiat eind 2011, een hypermoderne productie lanceerde in Pomigliano d’Arco, het resultaat van een eerste grote investering in Italië sinds de overnamestart van Chrysler in 2009. Hoewel de productie van een Fiat Panda -dat vanaf het eerste laspunt circa elf uur duurt- 242 euro aan arbeidsloon kost per persoon die aan deze auto werkt, terwijl dit in Polen 88 euro is, is dit voor Fiat om allerlei andere argumenten geen aanleiding om het land te verlaten. Nee, Fiat blijft voorlopig juist investeren en kan dit ook steeds beter, maar wat alles bepalend zal zijn, is of de firma dit voortaan onder de juiste condities zal kunnen doen. Is er bij de belangrijkste politieke en ideologische machten in Italië, uiteindelijk voldoende opofferingsgezindheid en ruimte voor het landsbelang, zodat er voldoende veerkracht is om duizenden banen veilig te stellen? Zodra de schoorstenen van Mirafiori weer gaan roken weten we het antwoord op deze vraag. We hopen dat Sergio Marchionne uiteindelijk de pionier blijkt te zijn geweest, van een revolutie binnen de Italiaanse industrie als geheel.

Mattia Mariani

To view this page in English please visit our international version.

RSS  

11 reacties »

  • Lusso schrijft:

    Goed artikel!

  • henk schrijft:

    Inderdaad, heel goed, bedankt!

    Het is misschien een geruststelling om te weten dat Marchionne niet in 2015/2016 opstapt maar nog vele jaren aan hen roer zal blijven. Dat is recentelijk bekend gemaakt door Elkann. Er moet nog heel veel gebeuren.

  • Lancia4Ever schrijft:

    Graag gedaan 🙂
    Klopt Henk. Elkann zei dat idd. http://www.autoedizione.nl/john-elkann-marchionne-zal-nog-jaren-actief-blijven/ Hoop stiekem dat hij nog wil aanblijven om met eigen ogen te zien hoe Alfa Romeo weer groot wordt. Dat de volledige overname eigenlijk niet zijn einddoel is. 8)

  • Kappa Amsterdam schrijft:

    @Lancia4Ever:

    inderdaad, ik hoop dat Marchionne nog een aantal jaren meedraait om Alfa een gigantische zet in de goede richting te geven. De mogelijkheden zijn er met alle Maserati, Chrysler en Fiat platforms binnen het concern.

  • Lancia4Ever schrijft:

    Precies en stiekem doet Lancia gewoon mee omdat er ALTIJD een opvolger zal zijn van de 200, 300 en Voyager 8)

  • dmantione schrijft:

    Op zich is er best een hoop voor te zeggen om in Italië te produceren: De lonen zijn er niet zo laag als in Oost-Europa, maar zijn lager dan andere West-Europese landen. De infrastructuur is bijzonder goed: Het land heeft een fijnmazig netwerk van autosnelwegen, secondaire wegen en dat geldt ook voor het spoorwegnet. Als westers land is het personeel doorgaans ook beter opgeleid.

    Ze moeten alleen hun nadeeltjes onder controle krijgen.

  • henk schrijft:

    @Lancia4Ever
    Aha, nou stiekem hopen hoeft dus niet 😆
    Als iets zeker is, dan is het meer dan hopen, toch? 😉

  • Lancia4Ever schrijft:

    Nee idd. helemaal als je vandaag weer leest wat hij gisteren zo mooi in Marchionne-stijl zei. 😀 http://www.autoedizione.nl/marchionne-wil-duits-feestje-verstoren-met-alfa-romeo-en-maserati/

  • danielcarrer schrijft:

    In 2004 heeft hij inderdaad Fiat voor de poorten van de hel weggesleept (mede dankzij de 2 miljard van GM), maar hij stuurt het bedrijf net zo hard weer de richting van de hel op, als je het mij vraagt. Geen (directe) opvolger voor de Punto en dus ook afscheid van de naam Punto. Hoe verzin je het.
    Welk model, dat onder zijn bewind ontwikkelt is, kun je ook succesvol noemen? De 500 en deels de Panda. De rest is keihard geflopt: Punto Evo, Bravo, Mito, Giulietta (behalve in Italië zelf), Voyager, Thema etc.. Ik zal blij zijn als hij in 2015/2016 Fiat verlaat. Hij heeft bij zijn aantreden intern bij Fiat veel (goeds) veranderd, maar daarna had hij moeten stoppen en het roer aan iemand moeten geven met verstand van auto’s. Ik hoop dan ook van harte dat dit in 2015/2016 zal gaan gebeuren.

  • Barolo schrijft:

    jammer is wel dat Lancia in het verdomhoekje zit met die vreselijk lelijke Chrysler modellen. Hopelijk wordt dat in de toekomst rechtgezet en krijgen we weer echte Lancia’s.

  • Lancia4Ever schrijft:

    @Barolo: helemaal eens… Ik lees soms dat vooral vanuit Agnelli kringen er nog altijd veel waarde aan Lancia wordt gehecht en dat het gebrek daaraan bij het interim management in de diepe crisis tijdens 2003-2004 hen extra heeft gestimuleerd om op zoek te gaan naar de juiste man (ook vanwege Alfa Romeo). Dat is absoluut Marchionne geweest, want veel mensen (ook hier) vergeten dat je geen geld kunt uitgeven dat je niet hebt en dat wil je op de lange termijn overleven, je juist ALLE juiste voorwaarden moet creëren om dit te kunnen bereiken (het gooien op compromissen wat fabrikanten veel doen is dodelijk in deze tijd). Marchionne is dus juist HEEL GOED met auto’s, want de merken krijgen hun identiteit terug dankzij de juiste productiewijze en locaties, de juiste techniek, de juiste besparingen en zelfs het aanboren van nieuwe markten. Kortom alle facetten en over de volle breedte, stap voor stap. Bedrijven als GM en PSA zijn daar bv een stuk minder goed in en spelen dagelijks met vuur. Dat veel Italiaanse modellen onder zijn regime geen potten breken op de afschuwelijke Europese markt, ligt niet aan een verkeerde visie. Het zijn namelijk de beste auto’s in jaren.

Je kunt je voor een persoonlijk profiel ook bij Club AutoEdizione registreren of log direct in als je reeds lid bent.


Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Categorie�n

Columns , FCA

Lees meer over

, ,

Volg ons

Advertenties